မေတ္တာပြည့်စုံသော လင်းနို့ဘဝ

မေတ္တာပြည့်စုံသော လင်းနို့ဘဝ

ရှေးအခါက ဘုရားအလောင်းတော်သည် လင်းနို့တစ်ကောင် ဖြစ်တော်မူသည်။ ထိုလင်းနို့သည် မေတ္တာဂုဏ်ကို အလွန်အမင်း ပြည့်စုံတော်မူသောကြောင့် မိမိနေထိုင်ရာ သစ်ပင်ကို လာရောက်နားခိုကြသော ငှက်မျိုးစုံတို့အပေါ်၌ အတိုင်းမသိ ကြင်နာတော်မူသည်။ အထူးသဖြင့် မိုးဦးကျကာလတွင် မိုးမိ၍ အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေကြရသော ငှက်ငယ်ကလေးများအား မိမိ၏ အမွေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ နွေးထွေးအောင် ပြုစုပေးတော်မူသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ လေပြင်းမုန်တိုင်း ကျရောက်လာသောအခါတွင်လည်း လင်းနို့ဘုရားလောင်းသည် မိမိကိုယ်ကို အကာအကွယ်ပြု၍ ငှက်ကလေးများကို ကယ်ဆယ်တော်မူသည်။

ထိုအချိန်၌ မိုးခေါင်ရေရှားမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သစ်ပင်ကြီးများသည် အရွက်များကြွေလွင့်ကုန်ပြီး ရေကန်များလည်း ခန်းခြောက်ကုန်လေသည်။ သားရဲတိရစ္ဆာန်များမှာ ရေငတ်၍ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာဖြင့် သေလုနီးပါး အခြေအနေသို့ ရောက်ကုန်သည်။ ငှက်ကလေးများမှာလည်း အစာငတ်၊ ရေငတ်ဖြင့် မလှုပ်မရှားနိုင်အောင် ဖြစ်ကုန်သည်။ လင်းနို့ဘုရားလောင်းသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်တော်မူသည်။ မိမိ၏ မေတ္တာစိတ်ဖြင့် မည်သို့ ကယ်ဆယ်နိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောတော်မူသည်။

ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် လင်းနို့ဘုရားလောင်းသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စီးထွက်လာသော သွေးကို သစ်ပင်၏ အမြစ်များသို့ ပေးဝေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်တော်မူသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် သစ်ပင်သည် ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာပြီး အသီးများ သီးပွင့်လာကာ ငှက်ကလေးများအတွက် အစာဖြစ်နိုင်ပေမည်။ လင်းနို့ဘုရားလောင်းသည် မိမိကိုယ်ကို အလွန်အမင်း သွေးထွက်အောင် ကိုက်ခဲတော်မူသည်။ သွေးများ စီးကျလာပြီး သစ်ပင်၏ အမြစ်များသို့ စိမ့်ဝင်သွားလေသည်။

နံနက်ခင်းတွင် အခြားတိရစ္ဆာန်များ နိုးလာသောအခါ ထူးခြားစွာ သစ်ပင်ကြီးသည် လုံးဝ စိမ်းလန်းနေသည်ကို တွေ့မြင်ကြသည်။ ထိုအပြင် သစ်ပင်ပေါ်တွင် အသီးအပွင့်များလည်း ပေါများစွာ သီးနေသည်။ ငှက်ကလေးများမှာလည်း အစာကို စားသုံးကာ ပျော်ရွှင်စွာ အသံမျိုးစုံ မြည်ကြသည်။ သို့သော် လင်းနို့ဘုရားလောင်းမူကား မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ သွေးများ အလွန်အမင်း ထွက်သွားသဖြင့် အားနည်းကာ မလှုပ်မရှားနိုင်တော့ဘဲ သစ်ပင်အောက်တွင် မှေးစက်နေတော်မူသည်။

ထိုအခါ ငှက်ကလေးတစ်ကောင်က မေးမြန်းလေသည်။ “အို မေတ္တာအင်မတန်ကြီးလှသော လင်းနို့အကိုကြီး၊ ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး ဘာဖြစ်တော်မူပါသနည်း။ ဘာကြောင့် အားနည်းနေရပါသလဲ။” လင်းနို့ဘုရားလောင်းက ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည်။ “ငါသည် ငါ၏ သွေးကို ပေးဝေ၍ သစ်ပင်ကြီးကို စိမ်းလန်းစေခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သင်တို့ စားသုံးရန် အသီးများ ပေါများလာလေသည်”။

အခြားတိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များက ထိုအကြောင်းကို ကြားသိသောအခါ အလွန်အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကြသည်။ သူတို့သည် လင်းနို့ဘုရားလောင်း၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုနှင့် မေတ္တာဂုဏ်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုကြသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ထိုဒေသရှိ သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် ငှက်များအားလုံး လင်းနို့ဘုရားလောင်းကို အလွန်အမင်း လေးစားကြည်ညိုကြပြီး မိမိတို့၏ အကျိုးအတွက် အနစ်နာခံသူအဖြစ် မှတ်ထင်ကြလေသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကား လင်းနို့ဘုရားလောင်း၏ မေတ္တာဂုဏ်ကို ဖော်ပြသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။